મન જીત્યું, તેણે જગત જીત્યું…..

માનવ સ્વભાવનું એક વિચિત્ર પાસું એ પણ છે કે તે તેના જીવનમાં જે કાંઈ અવળું, નાગમતું બને કે દોષનો ટોપલો જે તે સંજોગ કે વ્યક્તિ પર ઢોળી દે છે

આમ તો માણસ માત્ર મુઠી જેવડું પેટ ભરવાની વેઠમાં જ જીવનભર ઝઝૂમતો રહે છે. પણ સારી રીતે જીવવા માટે રોટી ઉપરાંત કપડાં, મકાન, ધન, ધંધો પણ એટલાં જ જરૂરી છે. આગળ વિચારીએ તો તંદુરસ્ત શરીર (નિરોગીપણું) આર્થિક સદ્ધરતા અને સારાં સ્વજનો પણ એટલાં જ અનિવાર્ય છે.

કદાચ આમાંથી અમુક આપણી સાથે ના પણ હોય તો તે મેળવાનો સતત અજંપો આપણને દોડતો રાખે છે. મનની શાંતિ- સમતુલા ખોરવાઈ જાય તે હદે આપણે તેની પાછળ દોડીએ છીએ પણ આ બધું ઐશ્વર્ય હોવા છતાં મોટા ભાગના લોકો અશાંત જણાય છે તો એનો અર્થ એ થયો કે સાચું સુખ અને શાંતિ વસ્તુઓ થકી નથી મળી શક્તાં. લોકો શાંતિની ખોજમાં હિમાલય સુધી દોડી જાય છે પણ જે પોતાના જ હાથમાં છે તેવા મન-હૃદયમાં પહોંચવાનું સરનામું ભૂલી જાય છે. જો મન અને હૈયે શાંતિ સંતોષ ના હોય તો બીજે ક્યાંય તે શોધવું વ્યર્થ છે. અને બધું હોય પણ મન બેચેન હોય તો એ દરેકનું મૂલ્ય ઘટી જાય છે.

માનવ સ્વભાવનું એક વિચિત્ર પાસું એ પણ છે કે તે તેના જીવનમાં જે કાંઈ અવળું, નાગમતું બને કે દોષનો ટોપલો જે તે સંજોગ કે વ્યક્તિ પર ઢોળી દે છે. પણ બની શકે કે જીવનમાં આવતા દુઃખો થકી અશાંતિનું કારણ પોતે જ હોય. આપણે એ સમજવા મથીએ કે કઈ બાબતોને અનુસરવાથી મનની ખોવાયેલી શાંતિ પાછી મેળવી શકીએ કે પછી વધુ ખોવાતી અટકાવી શકીએ.

આપણી સતત ચિંતા કરવાની ટેવ પણ મનની શાંતિ ડહોળી નાખે છે. નાવડી પાણીમાં જાય તો વાંધો નથી આવતો પણ પાણી જો નાવડીમાં જાય તો સમસ્યા ઊભી થાય છે. એમ નાનામોટા કારણોસર ચિંતા થવી સ્વાભાવિક છે પણ જગત આખાની ચિંતાનો ચબુતરો માથે લઈને ફરીએ તો સહેવાનું આપણે જ આવે.

સતત ચિંતા કરવાનું વલણ શક્તિઓને નબળી પાડી દે છે. મન પર આપણી ને લોકોની ચિંતાના જાળાં બાઝેલાં હોય તો આગળનું સાફ જોઈ શકાતું નથી. સાચો નિર્ણય લઈ શકાતો નથી. જે થતું રહે છે તે નસીબ- કર્મ અને સંજોગોને અનુલક્ષીને થવાનું જ છે પછી ચિંતાની ચિતા પર શા માટે ચઢતા રહેવાનું ! બીજું સ્ટેપ કહે છે કે અપેક્ષાઓ મનદુઃખ ઊભું કરનાર મહત્ત્વનું પરિબળ છે. આથી અપેક્ષાઓ અને મહત્ત્વાકાંક્ષાઓ વિચારીને લિમિટ સમજીને જ રાખવી. આ બેઉ ક્યારેય સંપૂર્ણ રીતે પૂરી થાય તેવું બનતું નથી. કેમ કે આ બેઉમાં આપણે ક્યારેય હદ સ્વીકારતાં નથી. વળી આ બેઉની સાથોસાથ લોભ, મોહ અને આર્થિક ગણતરીઓ પણ આપોઆપ આવવા લાગે છે અને તે ના સંતોષાય તો એમાંથી મનદુઃખ અને સંતાપ ઊભા થાય છે. એ મનની શાંતિ હણી લઈને ડિપ્રેશન સુધી લઈ જઈ શકે છે. એટલે અપેક્ષાઓ અને મહત્ત્વાકાંક્ષાઓ એટલી જ રાખવી જેટલી આપણી ક્ષમતા હોય ને પૂરી થવાની હોય તેવી આશા હોય.

આનાથી બચવા ત્રીજું સ્ટેપ છે તો છોડવાની કળા શીખવાનું. વસ્તુઓનો અને સંબંધોનો બિનજરૂરી મોહ છોડવાનો છે. અહીં કશુંય કાયમી નથી હોતું. ક્યારે શેનો વિયોગ થશે તે નક્કી નથી હોતું. મોહ અને આસક્તિ અંતે પીડાદાયક નીવડે છે. છીનવાઈ જવાનો ડર સતત અજંપો આપે છે.

આ સાથે જરૂરતો ઘટાડવાની છે. જેથી સંગ્રહવૃત્તિ જન્મે જ નહીં. આપણા શાસ્ત્રોમાં ત્યાગનો મહિમા મોટો ગણાવાયો છે. થોડું મન મોટું રાખી વિશાળ દિલ રાખી જતું કરવાની ભાવના હશે તો છોડવાની વૃત્તિ વધુ બળવત્તર બનશે. લીધા કરતાં દીધાનો આનંદ ઓર જ હોય છે.

ઈર્ષા, હરીફાઈ, અહં વગેરે પણ મનની શાંતિ હણી લેતાં શક્તિશાળી ત્રાસવાદીઓ સમાન છે. સ્પર્ધાના આ યુગમાં સ્વાભાવિક પણ બીજાઓ કરતાં આગળ નીકળી જવાનું અને જરા હટકે સાબિત થવાનું વલણ વધુ જોવાય છે. કંઈક એવું કરી બતાવીએ જેથી અન્યો કરતાં ચડિયાતા સાબિત થવાય, એવી એક માનસિક્તા સૌને હોય છે. અને એમાંથી જ મનદુઃખો, ઝઘડા, મતભેદ વગેરે સર્જાય છે. ઘર, પરિવાર કે નોકરી- ધંધામાં સ્પર્ધાત્મક વાતાવરણ સર્જાતાં તે સંબંધો પણ બગાડે છે. સાથે મનનો ઉચાટ વધારી દે છે. તમે જેવા છો, જે કાંઈ ખૂબી ખામીઓ છે તેનો સ્વીકાર કરીને ચાલો છો તો સ્પર્ધા- ઈર્ષાનું તત્વ આપોઆપ નીકળી જાય છે. મન જીતાય તો ઘણું બધું જીતાઈ જતું હોય છે.

ભૂલી જાવ અને માફ કરી દો, એ સૂત્ર મનની શાંતિનો સચોટ ઉપાય ગણાય છે. આનાથી ભુતકાળમાં બનેલી કડવી, દુઃખદ ઘટનાઓનો ભાર ખંખેરવાની તક મળે છે. માફી આપી દેવાથી હૈયાનો ભાર ઉતારવાનો મોકો મળે છે. બીજાને સજા આપવાની સમગ્ર પ્રક્રિયામાં સૌથી વધુ નુકસાન પોતાનું જ થતું હોય છે. અને અમુક કડવી વાસ્તવિક્તાઓને સ્વીકારી વર્તમાનમાં જીવવાનો પ્રયાસ મન હળવું રાખે છે.

આપમેળે બનતી કે જાણ્યે અજાણ્યે થતી અમુક ઘટનાઓને આપણે ટાળી નથી શક્તા અને હૃદયના કોઈક ખૂણે છુપાયેલી વેદના- પીડાઓ આંસુરૂપે વહેવા તત્પર બને છે. એટલે જે કાંઈ બને છે એમાં સારું હોય કે નરસું પણ ઈશ્વરનો કોઈક તો સંકેત કે કુદરતનું પ્રયોજન હશે જ એવું સ્વીકારીને ચાલવાથી વેદના વધુ વસમી નથી બનતી. મન અને હૈયાને આવા બધા જ ભારથી મુક્ત કરતાં શીખવાનું છે. તો જ જીવનમાં બનતી નાની મોટી સુખદ ઘટનાઓ, ખુશીઓને મન ભરીને માણી શકીશું. ઓશો- રજનીશજી કહે છે તેમ દુઃખ સંતાપ ભુલવો અને આનંદનું સર્જન કરવું એ એક કળા છે.

મોટા ભાગના લોકો આવી પડેલા સંજોગોને મારી મચેડીને પોતાને અનુકૂળ બનાવવામાં મચી પડે છે. અને સંપર્કમાં આવતાં સંબંધોને પણ સહજતાથી સ્વીકારી લેવાના બદલે તેમનો સ્વભાવ પોતાને અનુકૂળ કરવાની મથામણો કરે છે. દરેકમાં એવું કંઈક તો હોય છે જ જે કદી બદલાતું નથી. તો આ હકીકતનો સ્વીકાર કેમ ના કરી લેવો. આપણે આપણો સ્વભાવ કે વર્તન કોઈની મરજી પ્રમાણે બદલવા તૈયાર નથી જ હોતાને ! તો બીજા આપણા માટે બદલાઈ જાય તેવી અપેક્ષા નિરાશા જ આપશે. જે છે તેને સહજભાવે વિશાળ હૃદયે સ્વીકારીને ચાલવું.

બને તો અથડામણો ટાળવી. કોઈની સાથે ઘર્ષણમાં ઉતરવું અને વાદ-વિવાદથી દૂર જ રહેવું. આ ત્રણેય મનની શાંતિના દુશ્મનો છે. ક્યારે ક્યાંથી વાર કરશે તે કહી ના શકાય. ઘણા લોકો અડવા- કડવા અને જડ સ્વભાવના હોય છે. પરપીડનવૃત્તિ અને તોછડાઈ તેમના સ્વભાવમાં હોય છે. તેઓ જે કાંઈ કરે છે કે બોલે છે તેમાં તેઓ સહજપણે મક્કમ હોય છે. એટલે એવા વ્યક્તિ જોડે નાહકના વાદ-વિવાદમાં પડવું એટલે દીવાલે માથું ભટકાડવું. તેમની માન્યતા તમે બદલી શકવાના તો નથી જ અને તમારી દલીલથી તેમને કશો ફરક પણ પડવાનો નથી પણ એમાં તમે હર્ટ જરૂર થશો. આવા લોકોથી દૂર રહેવું.

ઉધાર લેવું કે દેવું નહીં. આ અંતે લાભના બદલે ખોટનો સોદો સાબિત થાય છે. આપેલા વાયદા પ્રમાણે પરત વાળી ના શકાય તો સંબંધ બગડે ને મનમાં મંઝવણો ઊભી થાય. કહેવાય નહીં ને રહેવાય પણ નહીં. ચાદર જેટલાં જ પગ લંબાવવાની ટેવ આ વધારાની સમસ્યાથી દૂર રાખશે !

ઘણા લોકોને પારકી પંચાત ટીકાત્મક વલણ અને નિંદારસથી આનંદ આવતો હોય છે. ફલાણાએ આવું કર્યું કે ના કર્યું વગેરે સારું છે કે વખોડવા લાયક તે આપણે નક્કી કરનારા કોણ ! આપણી ટીકા કે નિંદા જે તે વ્યક્તિનો ઈગો તોડે, તેને હર્ટ કરશે તો તેને ગુસ્સો આવશે. પરિણામે કાં તો તે તમારું અપમાન કરશે અથવા તમારા જ નબળા પાસાનો જાહેરમાં ધજાગરો કરવા મથશે. અર્થાત્ તમારી નિંદા કરશે.

કોઈને જે કરવું હોય તે તેમનું જીવન છે અને તેમની મરજી છે. આપણને એનાથી કોઈ નુકસાન ના થતું હોય તો શા માટે તેમના વર્તનને વખોડવાનું ! આપણે ત્યાં કહેનારા કહે છે કે મગજ પર બરફ મૂકી દો. દિમાગ ઠુંડુ રાખો. કોઈ પણ વિચલિતકરી દેતી સ્થિતિમાં પણ મન પરનો કાબુ ના ગુમાવો, વગેરે તે યોગ્ય જ છે. સ્થિતિ સમજ્યા વગર ગુસ્સો કરીએ અસંયમ દાખવીએ તેનાથી બનતી વાત તૂટી જાય છે. કોઈ પણ વસ્તુ કરતાં મનની શાંતિને વધુ મહત્ત્વ આપવું.

મનોચિકિત્સકો અને યોગગુરુઓ એક મહત્ત્વના પાસા પર ભાર મૂકતા હોય છે કે મન અશાંત રહેતું હોય તો પહેલાં જીવનમાં અને મન- સ્વભાવમાંથી નેગેટિવિટીને દૂર કરો. પોઝિટીવ થિંકર બનો. જે નથી જ થવાનું કે મળવાનું તેના વ્યર્થ વલખાં મૂકી દો અને જે તમારા માટે જ સર્જાયેલું છે તેનો લાભ અને આનંદ ઉઠાવતાં શીખો.

શરૂમાં કહ્યું તેમ શાંતિની શોધમાં બહુ લાંબો પથ નથી કાપવાનો. પણ જે ભીતર બેઠું છે તે મનના જ દ્વાર ખખડાવવાના છે. જીવન છે તો સુખ-દુઃખ તો ચાલ્યાં કરે તેવી સમતા કેળવવાથી આવતી વિપત્તિઓ થકવી નહીં નાખે. કોઈને સુધારતાં પહેલાં જાતને જ સુધારવાની જરૂર હોય છે.

જિંદગી અનિશ્ચિતતાઓનો એવો દરિયો છે કે ક્યારે, કોણ શું કરશે ને ક્યા સંજોગો ક્યાં લાવી મૂકશે તે કહી શકાતું નથી. એટલે ક્યારેક કોઈ સમસ્યાનો ઉકેલ બાહ્ય જગતમાં ના જડે ત્યારે ભીતરના જગતમાં પ્રવેશ કરવો પડે છે, જે કાંઈ અશાંતિ, દુઃખ, પ્રશ્નોની પીડા તમે ભોગવો છો તેના મૂળ સુધી જવાનો પ્રામાણિક પ્રયત્ન કરવો પડે છે અને આ બહારની કોઈ વ્યક્તિની મદદથી પાર નહીં પડે. પણ આત્મમંથન અને સ્વચિંતન કરી પીડાનું, મનની અશાંતિનું કેન્દ્રબિંદુ શોધી તેનો ઈલાજ કરવાનો રહે છે. આ માટે જરૂર પડે તો શાંતિ શિબિર, ધ્યાન- પ્રાણાયામ વગેરેનો આધાર ભલે લેવાય પણ મુખ્ય હેતુ કોઈ પણ ભોગે શાંતિની સાધના કરવાનો હોવો ઘટે.

-Jitu Desai..

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Bar Stool Economics!!

Bar Stool Economics

Suppose that every day, ten men go out for beer and the bill for all ten comes to $100. If they paid their bill the way we pay our taxes, it would go something like this:

The first four men (the poorest) would pay nothing.

The fifth would pay $1.

The sixth would pay $3.

The seventh would pay $7.

The eighth would pay $12.

The ninth would pay $18.

The tenth man (the richest) would pay $59.

So, that’s what they decided to do.

The ten men drank in the bar every day and seemed quite happy with the arrangement, until one day, the owner threw them a curve. “Since you are all such good customers,” he said, “I’m going to reduce the cost of your daily beer by $20.” Drinks for the ten now cost just $80.

The group still wanted to pay their bill the way we pay our taxes so the first four men were unaffected. They would still drink for free. But what about the other six men – the paying customers? How could they divide the $20 windfall so that everyone would get his’fair share?’

They realized that $20 divided by six is $3.33. But if they subtracted that from everybody’s share, then the fifth man and the sixth man would each end up being paid to drink his beer. So, the bar owner suggested that it would be fair to reduce each man’s
bill by roughly the same amount, and he proceeded to work out the amounts each should pay.

And so:

The fifth man, like the first four, now paid nothing

(100% savings).

The sixth now paid $2 instead of $3 (33%savings).

The seventh now paid $5 instead of $7 (28%savings).

The eighth now paid $9 instead of $12 (25% savings).

The ninth now paid $14 instead of $18 (22% savings).

The tenth now paid $49 instead of $59 (16% savings).

Each of the six was better off than before. And the first four continued to drink for free. But once outside the restaurant, the men began to compare their savings.

“I only got a dollar out of the $20,”declared the sixth man. He pointed to the tenth man,” but he got $10!”

“Yeah, that’s right,” exclaimed the fifth man. “I only saved a dollar, too. It’s unfair that he got ten times more than I got”

“That’s true!!” shouted the seventh man.

“Why should he get $10 back when

I got only two? The wealthy get all the breaks!”

“Wait a minute,” yelled the first four men in unison. “We didn’t get anything at all. The system exploits the poor!”

The nine men surrounded the tenth and beat him up.

The next night the tenth man didn’t show up for drinks so the nine sat down and had beers without him. But when it came time to pay the bill, they discovered something important. They didn’t have enough money between all of them for even half of the bill!

And that’s ladies and gentlemen, is how our tax system works.

The people who pay the highest taxes get the most benefit from a tax reduction.

Tax them too much, attack them for being wealthy, and they just may not show up anymore.

In fact, they might start drinking overseas where the atmosphere is somewhat friendlier.

For those who understand, no explanation is needed.

For those who do not understand, no explanation is possible

Have a Great Day!!

-Jitu Desai..

Posted in Uncategorized | Leave a comment

સરખામણીનું દુ:ખ….

પતંગિયું ક્યારેય તેની પાંખોના રંગોની સરખામણી બીજા પતંગિયાના રંગો સાથે કરતું હશે? મેઘધનુષના સાતેય રંગોને એક-બીજાની ઇર્ષા થતી હશે? માછલીઓ તરણ સ્પર્ધા યોજીને કોણ વધુ ઝડપે તરી શકે છે એની સરખામણી કરતી હશે? આંબો ક્યારેય બાજુના આંબાને જોઈને એવું વિચારતો હશે કે એ આંબામાં કેરી કેમ વધુ છે. હા, એટલી ખબર છે કે માણસ કાયમ પોતાની સરખામણી બીજા સાથે કરતો ફરે છે!

બાળક નાનું હોય ત્યારથી તેના મગજમાં એક વાત ઠોકી બેસાડાય છે કે તારે કોના જેવું થવું છે? બધાને કોઈકના જેવું થવું છે. એવા કેટલાં લોકો હશે જેને પોતે છે એવા જ થવું છે? દરેક વ્યક્તિ પોતાની જિંદગીની મંજિલ નક્કી કરી રાખે તેમાં કંઈ ખોટું નથી. કોઈ વ્યક્તિ, કોઈ આદર્શ કે કોઈ સિદ્ધાંતને માઈલ સ્ટોન ગણી ત્યાં પહોંચવાનો પ્રયાસ કરે એમાં પણ કંઈ ગેરવાજબી નથી, પણ સરખામણી કરીને દુ:ખી થયા રાખવાનો કોઈ મતલબ નથી.

માણસે એ પણ ધ્યાન રાખવું જોઈએ કે કોઈના જેવા થવામાં પોતાની ઓરિજીનાલિટી ન ગુમાવી બેસે! બનવા જોગ છે કે તમે બીજી વ્યક્તિ કરતા સાવ જુદા, અનોખા અને નિરાળા હો! ઈશ્વરે સર્જેલી પ્રકૃતિ જ બતાવે છે કે જિંદગીમાં વૈવિધ્ય હોવું જોઈએ. ઈશ્વરે કદાચ એટલે જ માણસને પણ જુદી જુદી જાતના અને અલગ અલગ પ્રકૃતિના બનાવ્યા છે. છતાં માણસ બીજા સાથે પોતાની સરખામણી કરીને દુ:ખી થતો રહે છે!

પેરિસની સ્કૂલ ઓફ ઈકોનોમિક્સે યુરોપના જ ૨૪ દેશોના ૧૯ હજાર લોકો પર અભ્યાસ કરીને તારણ કાઢયું કે, ૭૫ ટકાથી વધુ લોકો પોતાના પગારની સરખામણી બીજા સાથે કરીને દુ:ખી થાય છે! મજાની વાત એ છે કે જે લોકો પર અભ્યાસ થયો એ બધા જ સારા પગારની નોકરી કરતાં હતા! પગાર એ જીવનનો કે આવડતનો બહુ મોટો ક્રાયટેરિયા નથી! તમારાથી કોઈનો પગાર વધુ હોય એટલે એવું માની લેવાની જરાયે જરૂર નથી કે એ માણસ તમારાથી વધુ હોંશિયાર, વધુ ડાહ્યો, જ્ઞાની કે સુખી છે!

દેખાદેખીથી માણસ સૌથી વધુ દુ:ખી થાય છે. બહુ ઓછા લોકો એવું વિચારતાં હોય છે કે મારી પાસે મારે જોઈએ એ બધું જ છે અને મારા માટે પૂરતું છે, હું મારી પાસે જે છે એનાથી સુખી છું. હવે તો માણસ પોતાના સંતાનને બીજાના સંતાનથી બે-પાંચ ટકા ઓછા આવે તો પણ દુ:ખી દુ:ખી થઈ જાય છે. પોતાના બાળકને ડોબું સમજવા માંડે છે, હકીકતે આવી સરખામણી કરવાવાળાં જ ડોબા હોય છે!
તમારી પાસે જેટલું છે એટલામાં શાનથી જીવો, બીજા લોકો આપોઆપ તમને માન આપવા માંડશે.

એક સાંજે રાજા તેના મંત્રીને લઈને નગરચર્યાએ નીકળ્યો. રાજા અને મંત્રી ગામના પાદરે આવેલા એક ખેતરે પહોંચ્યા. ખેડૂત એની પત્ની અને બે બાળકો સાથે પ્રેમથી સાંજનું ભોજન કરતો હતો. રાજાને પોતાના ખેતરમાં જોઈને એ ઊભો થઈ ગયો. રાજાએ ખેડૂતને પૂછ્યું, તું સુખી તો છે ને? ખેડૂતે કહ્યું, જી મહારાજ! હું બહુ જ સુખી છું. સામો શેઢો દેખાય છે ત્યાં સુધી મારું ખેતર છે, બાજુમાં વહેતી નદીમાંથી પૂરતું પાણી મળી રહે છે, દર વર્ષે સારો પાક થાય છે, પ્રેમ કરે એવી પત્ની છે અને બે ડાહ્યા બાળકો છે.

સુખ કહેવાય એવું બધું જ મારી પાસે છે! રાજા અને મંત્રી ત્યાંથી નીકળ્યાં. રાજાએ મંત્રીને પૂછ્યું કે મને કેમ આજે એવું લાગ્યું કે એ ખેડૂત મારા કરતાં સુખી છે! મારી પાસે તો એની પાસે છે તેનાથી અઢળક સંપત્તિ છે! ખેડૂત પાસે જે છે એનાથી એ ખુશ છે અને તમે જે છે એને વધારવાની ફિરાકમાં જ રચ્યાપચ્યા રહો છો. ખેડૂત એના બાળકોને ખેતી શીખવે છે અને તમે તમારા સંતાનોને લડાઈ કરતાં શીખવો છો! તમને તો એ પણ ચિંતા છે કે લડાઈમાં રાજકુમાર માર્યો જશે તો? તમે તમારી સરખામણી મોટા રાજાઓ સાથે જ કરો છો અને દુ:ખી રહો છો!

આપણે બધા જ થોડાં- ઘણાં અંશે રાજા જેવું જ કરતાં હોઈએ છીએ. ઘણાં લોકો એવા પણ હોય છે જે પોતાનાથી ઓછું હોય એવી સરખામણી કરીને અભિમાનમાં રાચે છે.
આવા સંજોગોમાં માણસ પોતાનાથી ઓછું હોય તેને નબળો ગણે છે. વધુ હોય તેની સાથે સરખામણી જેમ યોગ્ય નથી એવી જ રીતે ઓછું હોય તેની સાથે પણ કમ્પેરિઝન વાજબી નથી, કારણ કે કોઈનું વધુ જોઈને ઈર્ષા થાય છે અને કોઈનું ઓછું જોઈ તેના પ્રત્યે તિરસ્કાર થાય છે.

સંપત્તિની સરખામણી ક્યારેય સુખ આપતી નથી. માણસ વધુ સારો થવા કે વધુ પ્રામાણિક બનવા કોઈ જ પ્રયાસ કરતો નથી. બધાને રૂપિયાવાળા થવું છે, બહુ ઓછા લોકોને દિલવાળા થવુ ંછે!

યાદ રાખો, તમે જેવા છો એવા રહેશો તો કોઈ તમને દુ:ખી નહીં કરી શકે. દરેક માણસને ઈશ્વરે તેના પૂરતું આપ્યું જ હોય છે પણ આપણે તો હંમેશાં બીજા કરતાં વધુ જોઈતું હોય છે. સુખ માટે સંપત્તિ મહત્વની નથી, પ્રેમ, લાગણી, સંબંધો અને સંતોષ મહત્વનો છે. બીજા સાથે સરખામણી કરવાનું છોડીને તમારી
પાસે જે છે તેના વિશે વિચાર કરો તો ચોક્કસ એવું ફીલ થશે કે, હું બહુ સુખી છું!‘

છેલ્લો સીન:

અભિમાનથી માનવી ફુલાઈ શકે છે, ફેલાઈ શકતો નથી.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

10 principles for Peace of Mind..

1. Do Not Interfere In Others’ Business Unless Asked.

Most of us create our own problems by interfering too often in others’ affairs. We do so because somehow we have convinced ourselves that our way is the best way, our logic is the perfect logic and those who do not conform to our thinking must be criticized and steered to the right direction, our direction. This thinking denies the existence of individuality and consequently the existence of God..
God has created each one of us in a unique way. No two human beings can think or act in exactly the same way. All men or women act the way they do because God within them prompts them that way. Mind your own business and you will keep your peace.


2. Forgive And Forget:

This is the most powerful aid to peace of mind. We often develop ill feelings inside

our heart for the person who insults us or harms us. We nurture grievances. This in turn results in loss of sleep, development of stomach ulcers, and high blood pressure. This insult or injury was done once, but nourishing of grievance goes on forever by constantly remembering it. Get over this bad habit. Life is too short to waste in such trifles. Forgive, Forget, and march on.

Love flourishes in giving and forgiving.


3. Do Not Crave For Recognition:

This world is full of selfish people. They seldom praise anybody without selfish motives. They may praise you today because you are in power, but no sooner than you are powerless, they will forget your achievement and will start finding faults in you. Why do you wish to kill yourse lf in striving for their recognition?
Their recognition is not worth the aggravation. Do your duties ethically and sincerely


4. Do Not Be Jealous:

We all have experienced how jealousy can disturb our peace of mind. You know that you work harder than your colleagues in the office, but sometimes they get promotions; you do not. You started a business several years ago, but you are
not as successful as your neighbor whose business is only one year old.
There are several examples like these in everyday life. Should you be jealous? No. Remember everybody’s life is shaped by his/her destiny, which has now become his/her reality. If you are destined to be rich, nothing in the world can stop you.
If you are not so destined, no one can help you either. Nothing will be gained by blaming others for your misfortune. Jealousy will not get you anywhere; it will only take away your peace of mind.

5. Change Yourself According To The Environment:

If you try to change the environment single-handedly, the chances are you will
fail. Instead, change yourself to suit your environment. As you do this, even the environment, which has been unfriendly to you, will mysteriously change and seem congenial and harmonious.


6. Endure What Cannot Be Cured:

This is the best way to turn a disadvantage into an advantage. Every day we face numerous inconveniences, ailments, irritations, and accidents that are beyond our
control. If we cannot control them or change them, we must learn to put up with these things. We must learn to endure them cheerfully. Believe in yourself and you will gain in terms of patience, inner strength and will power.


7. Do Not Bite Off More Than You Can Chew:

This maxim needs to be remembered constantly. We often tend to take more responsibilities than we are capable of carrying out. This is done to satisfy our ego. Know your limitations. . Why take on additional loads that may create more worries? You cannot gain peace of mind by expanding your external activities.
Reduce your material engagements and spend time in prayer, introspection and meditation. This will reduce those thoughts in your mind that make you restless.
Uncluttered mind will produce greater peace of mind.


8. Meditate Regularly:

Meditation calms the mind and gets rid of disturbing thoughts. This is the highest state of peace of mind. Try and experience it yourself. If you meditate earnestly for half an hour everyday, your mind will tend to become peaceful during the remaining twenty-three and half-hours. Your mind will not be easily disturbed as it was before. You would benefit by gradually increasing the period of daily meditation. You may think that this will interfere with your daily work. On the contrary, this will increase your efficiency and you will be able to produce better results in less time.


9. Never Leave The Mind Vacant:

An empty mind is the devil’s workshop. All evil actions start in the vacant mind. Keep your mind occupied in something positive, something worthwhile. Actively follow a
hobby. Do something that holds your interest. You must decide what you value more: money or peace of mind. Your hobby, like social work or religious work, may not always earn you more money, but you will have a sense of fulfillment and achievement. Even when you are resting physically, occupy yourself in healthy reading or mental chanting of God’s name.

10. Do Not Procrastinate And Never Regret:

Do not waste time in protracted wondering ” Should I or shouldn’t I?” Days, weeks, months, and years may be wasted in that futile mental debating. You can never plan
enough because you can never anticipate all future happenings. Value your time and do the things that need to be done. It does not matter if you fail the first time.
You can learn from your mistakes and succeed the next time. Sitting back and worrying will lead to nothing. Learn from your mistakes, but do not brood over the past. DO NOT REGRET. Whatever happened was destined to happen only that way. Why cry over spilt milk?

Think Positive!!

Have a Grate Day!!

-Jitu Desai..

Posted in Uncategorized | Leave a comment

તમારા જીવનનો હેતુ શોધી લો….

ઈતિહાસ કહે છે કે, આદિમાનવ ગુફામાં રહેતો હતો. શિકાર કરીને કાચું માંસ ખાતો હતો અને પાંદડાં વીંટાળીને ફરતો હતો. આજનો મનુષ્ય અમદાવાદમાં સવારે પોતાના બંગલામાં નાસ્તો કરે છે. ફ્લાઇટમાં બોમ્બે જઇને બપોરે બિઝનેસ લંચ લે છે અને ત્યાંથી ફ્લાઇટ પકડીને લંડન જાય છે. લંડનમાં ડિનર લઇને સૂઇ જાય છે. સવારે ઊઠીને બ્રેકફાસ્ટ કરી અમેરિકાની ફ્લાઇટ પકડે છે અને ન્યૂ યોર્કમાં તેના બિઝનેસ પાર્ટનર સાથે લંચ લે છે.

કેટલો બધો તફાવત છે, આદિમાનવ અને આધુનિક માનવની જિંદગીમાં! આ માટે ઈશ્વરે માત્ર માણસજાતને જ એક ભેટ આપી છે, આગળ વધવાની અદમ્ય ઇચ્છા. પેટ્રોલ પંપ ઉપર પેટ્રોલ ભરતાં ભરતાં એક છોકરાને પેટ્રોલિયમ રિફાઇનરી નાખવાની ઇચ્છા થઇ અને આ જ ઇચ્છાએ રિલાયન્સ ઇન્ડસ્ટ્રીઝને જન્મ આપ્યો.

મિત્રો, આ ઇચ્છા ભગવાને દરેકને આપી છે, પણ અમુક લોકો જ આ ઇચ્છાને પેશનની કક્ષાએ પહોંચાડે છે અને તેમની જિંદગીમાં ચમત્કારિક પરિણામ મેળવે છે. બધા જ ઉદ્યોગપતિઓ, ખેલાડીઓ, ફિલ્મસ્ટારો અને નેતાઓ પણ આ આગળ વધવાની ઇચ્છાનું જ પરિણામ છે. જન્મ અને મરણ આપણા કંટ્રોલમાં નથી પણ તેની વચ્ચેના સમયનો કેવી રીતે ઉપયોગ કરવો તે આપણા જ હાથની વાત છે. આ માટે ઈશ્વરે આગળ વધવાની ઇચ્છા નામની ભેટ આપી છે.

જે વ્યક્તિ અનેક વિટંબણાઓ અને સંઘર્ષો છતાં પણ આ ઇચ્છાને શમવા નથી દેતા તે જ વ્યક્તિ જીવનમાં ખૂબ જ પ્રગતિ કરી શકે છે અને બીજા માનવો માટે ઉદાહરણરૂપ બને છે.

આગળ વધવાની આ ઇચ્છાને જીવતી રાખવી અને હજુ વધારે કેમ પ્રજવલિત કરવી તે પ્રશ્ન તમારા મનમાં મૂંઝવતો હશે. કારણ કે મેં મારા જાહેર જીવનમાં અનેક યુવક-યુવતીઓની અંદર આ ઇચ્છાને બુઝાયેલી જોઇ છે. મિત્રો, દરેક બાળક આ દુનિયામાં સફળ થવા માટે અને આગળ વધવા માટે જન્મ લે છે પણ તેમના ઉછેર દરમિયાન એવું કંઇક બને છે જેનાથી તે પોતાની આવડત ઉપર વિશ્વાસ ગુમાવી બેસે છે અને મનોમન નક્કી કરી લે છે કે મારે આમ જ જીવન પસાર કરવાનું છે અને આમાં હું કશું જ કરી શકું તેમ નથી.

પરિણામે તેઓ આ દુનિયામાં આવે છે, સામાન્ય જિંદગી જીવ્યે જાય છે, તકલીફો વેઠ્યા કરે છે અને એક સામાન્ય માણસની જેમ આ દુનિયામાંથી વિદાય લે છે. મિત્રો, ડો.. કલામથી લઇને અમિતાભ કે સચિન સુધીના સૌએ તેમની શક્તિનો વિશેષ ઉપયોગ જ કર્યો છે. એ જ શક્તિઓ આપણા બધામાં પણ છે.

આજે જ નક્કી કરી લો કે મારે સામાન્ય માણસ તરીકે જિંદગી નથી જીવવી અને સામાન્ય માણસ તરીકે મરવું પણ નથી. મારે જીવનમાં ખૂબ જ આગળ વધવું છે અને એ વધવા માટેની શક્તિ ઈશ્વરે મને આપેલી જ છે. ઈશ્વરે મને ખાસ હેતુ માટે આ પૃથ્વી ઉપર મોકલેલો છે. હું ઈશ્વરનું સર્જન છું અને ઈશ્વર ક્યારેય ફાલતુ વસ્તુ બનાવતા નથી. હું મારી જિંદગીનો હેતુ શોધીને જ રહીશ.

મોહનદાસ કરમચંદ ગાંધી એક સામાન્ય બેરસ્ટિરની જિંદગી જીવતા હતા. અચાનક જ તેમને તેમની જિંદગીનો હેતુ મળી ગયો, જ્યારે તેઓ સાઉથ આફ્રિકામાં ફર્સ્ટ કલાસમાં ટ્રેનમાં મુસાફરી કરતા હતા અને ગોરા ઓફિસરે તેમને ટ્રેનમાંથી ધક્કો મારી ફેંકી દીધા, ત્યારે જ તેમણે નક્કી કરી લીધું કે જે રીતે તમે મને આ ટ્રેનમાંથી ફેંકી રહ્યા છો તે જ રીતે હું તમારી સરકારને મારા દેશમાંથી ફેંકી દઇશ. બસ, આ હેતુએ જ તેમની અંદર એક જુસ્સો અને ઝનૂન જગાવ્યું અને એ ઝનૂને તેમનામાં આઝાદી મેળવવાના પ્રાણ પૂર્યા અને મોહનદાસ કરમચંદ ગાંધીમાંથી મહાત્મા ગાંધી બનાવી દીધા.

મિત્રો, તમે તમારા જીવનનો હેતુ શોધી લેશો એટલે તમારી અંદર પણ આગળ વધવાનું ઝનૂન ઉત્પન્ન થશે, જે તમને સામાન્યમાંથી અસામાન્ય બનાવી દેશે. બસ, જીવનમાં આગળ વધવા માટે આવા એક હકારાત્મક ઝનૂનની જરૂર છે.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

સીધી લીટીમાં મળે તે જ સફળતા સાચી…

સફળતા અંગેના પરિસંવાદમાં એક વિદ્યાર્થીએ પ્રશ્ન પૂછ્યો, સફળતાની વ્યાખ્યા શું? સફળતા કોને કહેવાય? કેવી વ્યક્તિને સમાજે સફળ વ્યક્તિ ગણવી જોઇએ? પ્રશ્ન ઘણો રસપ્રદ અને પાયાનો લાગ્યો. વળી, તેના ચહેરા પરના ભાવ પ્રશ્ન પૂછનારની ગંભીરતાની સાક્ષી પૂરતા હતા.

મને પણ લાગ્યું કે આ પાયાના પ્રશ્નની છણાવટ ઘણી જરૂરી છે કારણ કે ઘણાં યુવક-યુવતીઓ આજના હરીફાઇના જમાનામાં ભૌતિક સુખની ખોજમાં આંધળી દોટ મૂકી સમજ્યા વગર જિંદગીની મુસાફરી કરતા અધવચ્ચે એવી ખાઇમાં પછડાય છે કે જ્યાંથી હેમખેમ બહાર આવવું ઘણું મુશ્કેલ બની જાય છે.

એવી ઘણી વ્યક્તિઓને આપણે જોઇએ છીએ કે જેમની પાસે અઢળક ધનસંપત્તિ હોવા છતાં તેમનું આંતરિક જીવન વ્યથાઓથી ભરેલું હોય છે. તેમણે નક્કી કરેલું ધ્યેય (ધન ઉપાર્જન) તેમણે સફળતાથી પાર પાડ્યું હોવા છતાં તેમનું જીવન સુખી નથી બનતું. ઘણી વ્યક્તિઓ સફળ વ્યક્તિ તરીકે સમાજમાં નામના મેળવવા છતાં યુવા પેઢી તેમને ‘રોલ મોડલ’ તરીકે અપનાવી શકતી નથી.

જ્યારે અમુક વ્યક્તિઓ થોડા સમય પૂરતી કહેવાતી સફળતાની ટોચ પર બિરાજમાન હોય પરંતુ જેવી તેમની જીવન કિતાબનાં પાનાં ખૂલવા માંડે કે તરત જ તેઓ ધિક્કારને પાત્ર બની જાય છે. આવા સંજોગોમાં સફળતાના માપદંડની સમસ્યામાં યુવાપેઢી મૂંઝાયેલી રહે તે સાવ સ્વાભાવિક છે.

આ બધા કિસ્સામાંથી એક વાત સ્પષ્ટ થાય છે કે સફળતા અને સુખ બંને સીધી લીટીમાં આવે તો એ સફળતા ટકાઉ છે. મહદંશે વાજબી છે. ઘણી કહેવાતી સફળ વ્યક્તિઓનો સારા સમાજનું ઘડતર કરવામાં જરા પણ ફાળો નથી હોતો. તેમની સફળતા માત્ર પોતાના સુખ પૂરતી સીમિત રહે છે.

ખરું જોઇએ તો ‘સફળતા’ અને ‘સુખ’ સીધી લીટીમાં આવે તે જ સાચી સફળતા. પ્રથમ તો આપણે વ્યક્તિ માટે આ વાત સમજીએ. દરેક વ્યક્તિને માટે ‘સુખ’ની કલ્પના અલગ અલગ હોઇ શકે. જે વ્યક્તિએ પોતાના માટે નિર્ધારિત સુખ એ તેની આગવી સંપત્તિ છે અને તેની પ્રાપ્તિ તે તેનું ‘ધ્યેય’ બને છે અને આમ થાય એટલે તેનું મનોબળ જાગૃત થાય છે અને તેની પ્રાપ્તિ માટે તે પ્રયત્નશીલ બને છે.

આ ધ્યેય તેના આંતરિક સુખને અનુરૂપ હોવાથી તેના પ્રયત્નોમાં-પરિશ્રમમાં-ઊણપ નથી રહેતી. જેમાં તે સફળ બને એટલે આ સિદ્ધિ તેને સુખનો અહેસાસ કરાવે છે. આમ એ વ્યક્તિ પૂરતી આ સાચી સફળતા બની.

હવે પ્રશ્ન એ રહે છે કે વ્યક્તિ દ્વારા મેળવેલી સફળતા સમાજ કે રાષ્ટ્ર માટેની સફળતાનો પણ ભાગ બને છે કે નહીં? આ બાબત અગત્યની છે. વ્યક્તિએ નક્કી કરેલું ધ્યેય સમાજ માટે વપિરીત અસર કરનારૂં ન હોવું જોઇએ, પરંતુ સાથોસાથ ધ્યેયપ્રાપ્તિ માટે અપનાવેલ રસ્તો પણ કેવો છે તે મુદ્દો પણ અગત્યનો છે.

દરેક વ્યક્તિએ એક વસ્તુ સમજવી જોઇએ કે જેમ તે પોતાની ‘સુખ’ પ્રાપ્તિ માટે, ‘સફળતા’ માટે કાર્યરત બને છે તેમ અન્ય વ્યક્તિઓ પણ પોતપોતાની રીતે તેમણે નિર્ધારિત કરેલા ‘ધ્યેય’ની પ્રાપ્તિ માટે કાર્યરત હોય છે. ત્યારે ‘શોર્ટકટ’ લઇ એકબીજા અન્યના રસ્તા બ્લોક કરે તો તે ઘર્ષણ તરફ દોરી જાય તે સ્વાભાવિક છે. સમાજ કે રાષ્ટ્ર દ્વારા નિર્ધારિત કે મૂલ્ય આધારિત રસ્તા છોડી ભૌતિક ધ્યેય હાંસલ કરવાથી પ્રાપ્ત સફળતા ચિરંજીવ નથી બનતી. ઊલટું તે સમાજની પ્રગતિ માટે ક્યારેક અવરોધક પણ બને છે.

આપણે એ ભૂલવું ન જોઇએ કે દરેકને પોતાની સફળતા માટે પ્રયત્ન કરવાનો, પરિશ્રમ કરવાનો હક છે. દરેક વ્યક્તિનું જીવન એ રોજબરોજની આ મથામણનો સરવાળો જ છે. આવા સંજોગોમાં જો દરેક વ્યક્તિ એક બીજાના અવરોધક બને તો ન તો એ વ્યક્તિ પોતે ધારી ઝડપે આગળ વધી શકે છે કે ન તો અન્ય વ્યક્તિ. આમ સરવાળે બધા આગળ વધવાની ગતિ ગુમાવી બેસે છે.

અન્યને આગળ જવા દેવાની ભાવના ધરાવતો સમૂહ ધારી ગતિએ આગળ વધતો જાય છે અને આવી માનસિક ભૂમિકાવાળો સમાજ સાચી સફળતા તરફ રાષ્ટ્રને લઇ જાય છે. અન્યથા તે ગતિશિલ હોવા છતાં પ્રગતિ નહીં કરી શકે, આગળ નહીં વધી શકે, કારણ કે વ્યક્તિની સફળતાપ્રાપ્તિ માટેની યાત્રા અન્ય વ્યક્તિને અવરોધક છે. વ્યક્તિની સફળતા અને સમાજ કે રાષ્ટ્રની સફળતા સીધી લીટીમાં હોય તે જરૂરી છે.

આમ, સાચા રસ્તે સફળ માનવીની કદર કરવાની સમાજે પ્રણાલિકા રાખવી જરૂરી છે અને યુવા પેઢી સમક્ષ તેઓને ‘રોલ મોડલ’ તરીકે મૂકવા જોઇએ. જો આમ થશે તો નિશ્વિતપણે આપણે પ્રભાવશાળી વ્યક્તિઓનો સમાજ ઊભો કરી દઇશું. યુવા પેઢી માટે દરેક ક્ષેત્રમાં આદર્શ રોલ મોડલ પ્રાપ્ત થશે અને તેથી જ સાચી સફળતાની પ્રાપ્તિ માટે કાર્યરત આપણું રાજ્ય દેશ દુનિયામાં સાચા અર્થમાં ‘મોડલ રાજ્ય’ તરીકે પ્રસ્થાપિત થશે.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Biography of Mohanbhai Muljibhai Desai(Paniawala)

You can visit following website to view biography about Mohanbhai Muljibhai Desai (Paniawala). Dist: Amreli Gujarat India.

http://assets2.geni.com/media/p10/6287/4466/53444837fe21fb09/Mohanbapa-biography_original.jpg

Thanks,
Jitu Desai,
Plano, Texas

Posted in Uncategorized | 1 Comment